روژه ورنو

زندگینامه‌ی رژه ورنو

رژه ورنو (به فرانسوی: Roger Verneaux) در ژانویه‌ی ۱۹۰۶ در شهر سنت‌کانتن در ایسن فرانسه به دنیا آمد. او پس از پایان تحصیلات مقدماتی، در سال ۱۹۲۴ وارد «سِمینار کارمِس» پاریس شد و تحت راهنمایی ژاک ماری‌تن فلسفه‌­ی مدرن آموخت. او در ۴ آوریل ۱۹۳۱ رسماً کشیش‌ شد و به‌زودی در همان سال‌ها رساله­‌ی دکتری خود را با عنوان «منابع کارتزی و کانتی ایده‌آلیسم فرانسوی» منتشر کرد.

در دوران جنگ جهانی دوم، ورنو به‌عنوان سرباز در سال ۱۹۳۹ فراخوانده شد و به رغم بیماری زردی توانست پس از بهبودی، فعالیت‌های فلسفی خود را ادامه دهد. در ۳ ژوئن ۱۹۳۶ از پایان‌نامه­ی خود دفاع کرد و پس از جنگ، در ژوئن ۱۹۴۴ به‌عنوان استاد کرسی «نقد شناخت» در مؤسسه­‌ی کاتولیک پاریس منصوب گردید. در ژانویه­‌ی ۱۹۴۵ دومین رساله‌ی دکترای خود را درباره‌­ی «ایده‌آلیسم رنوویه» ارائه داد. ورنو از سال ۱۹۴۴ تا ۱۹۷۵ در مؤسسه­‌ی کاتولیک پاریس تدریس کرد و هم‌زمان از ۱۹۶۹ تا ۱۹۸۳ در «مؤسسه­‌ی فلسفه­‌ی تطبیقی» (IPC) به تدریس فلسفه­‌ی مدرن پرداخت. مهم‌ترین آثار او مجموعه­‌ی «تاریخ فلسفه­‌ی مدرن» و «تاریخ فلسفه­‌ی معاصر» است که سال‌ها مرجع آموزش فلسفه در فرانسه بود.‌ ورنو در سال‌های پایانی عمر، به زادگاهش بازگشت و در «خانه‌­ی مادون-دام» سنت‌کانتن اقامت گزید تا آن‌که در ۱۰ فوریه‌­ی ۱۹۹۷ چشم از جهان فروبست.

درباره‌­ی رژه ورنو

روژه ورنو کشیش کاتولیک و استاد فلسفه غرب، بیش از همه به‌خاطر شرح و تفسیر آثار امانوئل کانت شناخته می‌شود. وی در حیطه‌ی فلسفه‌ی مدرن، به‌ویژه کارلستیسیسم و کانتیسیسم، پژوهش‌های گسترده‌ای انجام داد و ده‌ها اثر فلسفی به زبان فرانسوی به جا گذاشت که چند اثر از او به فارسی نیز ترجمه ‌شده است. ورنو در طول زندگی خود سهم مهمی در ترویج فلسفه­ی کانت و پدیدارشناسی داشت. آثار او عموما تلفیقی از تاریخ فلسفه، نظریه­ی شناخت و الهیات است و همچنان در دانشگاه‌های فرانسه و کشورهای اسپانیایی‌زبان تدریس می‌شود.

جوایز روژه ورنو

روژه ورنو کمتر از برخی هم‌عصرانش مانند ژان پل سارتر یا مرلو-پونتی در کانون توجه عمومی قرار داشت، اما در محافل آکادمیک به‌ویژه در حوزه‌ی فلسفه‌ی  دین و اخلاق بسیار مورد احترام بود. برخی از نشان‌های افتخار و جوایز او شامل عضویت در انجمن‌های فلسفی فرانسه  و تقدیر از خدمات آموزشی و پژوهشی در دانشگاه‌های کاتولیک فرانسه است.